8.8.16

διακοποάγχη





άνθρωποι που γνώρισα: 5-6
άνθρωποι που αντιπάθησα : πριτένσιους ξερόλας με άτιτιουντ που όταν άνοιγε το στόμα του συνήθως                                              ένιωθα σέκοντ χάντ ιμπάρασμεντ και γύρναγα το κεφάλι μου ελπίζοντας 
                                            ότι κάποιος άλλος θα ασχοληθεί μαζί του 

άνθρωπος που συμπάθησα : γλυκούλης μαυριδερός που έμπαινε στον κόπο να του απαντήσει 
                                             (κυρίως για το γέλιο του - συνεχόμενο αυθορμητοπαιδικό)
                                                  (και για τον τρόπο που χειρίστηκε τον εσκο και τον ενδεχόμενο                                                               τραμπουκισμό του- ο τύπος δεν ψηνόταν για ματσίλες)

τον έσκο τελικά αποφάσισα πως τον συμπαθώ : ανεξάρτητα από το τι κάνει -νομίζω υπερισχύει για                                                                                  μένα το ότι διαταράσσει τον καθωσπρεπισμό της                                                                               συζήτησης - οπότε πάντα περνάω καλά όταν βρίσκεται τριγύρω

ο γείτονας: έβαζε τέλεια μουσική από την πρώτη μέρα 
                   και φωνάζαμε απ'το σκηνοσαλόνι μας 
                    να του πούμε να ΤΟ ΔΥΝΑΜΩΣΕΙ

από την δεύτερη κιόλας μέρα είχα ήδη συζητήσει τόσο πολύ τα υπαρξιακά μας με όποιον τύχαινε να βρίσκεται δίπλα μου / κυρίως με τους λυκειακούς μας φίλους τα σαντ μπόιζ απ'το παγκράτι

καθόμασταν γύρω απ΄το τραπέζι ξεχειλωμένοι απ'τα τέσσερα χρόνια που περάσανε από την τελευταία φορά που καθήσαμε μαζί σε ταβέρνα

μετά την δεύτερη μέρα δεν ξαναμίλησα για υπαρξιακά καθώς ένιωθα πως είχα εξαντλήσει το θέμα
(και μέρες τώρα ένιωθα εξαντλημένη)
(κάπως όλοι ηρεμήσαμε κάπως τις επόμενες ημέρες)

ακόμα και το κατσίκι που χαμε μαζί μας που σιχαινόταν τον ήλιο και τη θάλασσα και διαχειριζόταν την κατάσταση σκαρφαλώνοντας σε βράχια και ψάχνοντας για μονοπάτια φάνηκε να χαλαρώνει τόσο
που κολύμπησε με την κουλούρα για ώρες κι ύστερα μας ανακοίνωσε ότι ήταν το αγαπημένο του νησί και σίγουρα θα ξαναρχόταν του χρόνου για να ανέβει τον μεγάλο βράχο

το ήξερα πως χρειαζόμασταν χρόνο το ήξερα από την πρώτη μέρα που έλιωσα στον ήλιο κι απολάμβανα το άραγμα μου μέχρι που μου τα σκασε πάλι ένα κύμα υπαρξιακών και δεν υπήρχε τίποτα που να μπορούσε να το διακόψει γιατί τίποτα δεν χρειαζόταν να κάνω που να διακόψει ή να αναβάλλει τις σκέψεις μου για αργότερα

ένιωσα την επιθυμία να διαβάσω κάποιο βιβλίο για να απασχολήσω το μυαλό μου αλλά ήταν βαθιά κάπου μέσα στη σκηνή και τα σκορπισμένα κορμιά που έπρεπε να διασχίσω για να το φτάσω πολλά
γύρισα δίπλα μου στην ιωάννα που λαγοκοιμότανε κι ήμουν σίγουρη ότι αυτή τη στιγμή απολάμβανε το ντειντρίμινγκ της ένιωσα την επιθυμία να της πω μια ιστορία για κάποια περιπέτεια δυο φίλων σαν κι εμάς αλλά ντράπηκα να αρχίσω  όπως κάνω συνήθως

ΜΟΥ ΠΗΡΕ ΜΕΡΕΣ ΠΟΛΛΕΣ ΜΕΡΕΣ ΝΑ ΠΩ ΤΩΡΑ ΝΑΙ ΤΩΡΑ ΗΡΕΜΗΣΑ
ήταν όταν παγώναμε την μπίρα μας στα βραχάκια

ο συνδυασμός της παρέας ήταν περίεργος γιατί αυτό ήταν το καλοκαίρι της διάλυσης πιστεύω το ξέρουμε όλοι 

αν η ζωή μας ήταν ταινιά -η ιδέα συνθετικός κρίκος αυτής της παρέας (δεν θα σχολιάσω πάνω σ'αυτό)-αυτό θα ήταν το κομμάτι που αποσπασματικά βλέπουμε τους ήρωες μόνο του ξεχωριστά να προσπαθεί να διαχειριστεί το γεγονός με κάποιο μελαγχολικό τραγούδι στο μπαγκράουντ)

γιαυτό κι ο καθένας έκανε τα κουμάντα του με το ανθρώπινο δυναμικό που διέθετε
ξέρω πολύ χειριστική διατύπωση αλλά το θέμα του ΠΟΙΟΙ ΠΑΜΕ ΔΙΑΚΟΠΕΣ αρκετά φλέγον

έτσι λοιπόν ο συνδυασμός της παρέας ήταν αρκετά θα λέγαμε πειραματικός

ΣΑΝΤ ΜΠΟΙ Α
ΣΑΝΤ ΜΠΟΙ Β
ΙΩΑΝΝΑ
ΕΓΩ
____________
Η ΑΔΕΡΦΗ ΜΟΥ
ΤΟ ΚΑΤΣΙΚΑΚΙ ΤΗΣ
Η ΠΑΝΤΟΤΙΝΗΣ ΚΟΛΛΗΤΗ
Η ΦΙΛΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ 4-5 ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΑ ΠΑΝΤΟΤΙΝΗ ΤΗΣ ΦΙΛΗ (?)

κι έπαιζε το άγχος του συντονισμού αυτών των ετερογενών παραγόντων
που θεωρητικά θα μπορούσαν να λειτουργήσουν εξαιρετικά υπό ιδανικές συνθήκες
άλλα όλοι είχαμε τα δικά μας για να το επιδιώξουμε

τελικά τα καταφέραμε όταν ο γείτονας με ρώτησε στο πλοίο του γυρισμού ποια ήταν η αγαπημένη μου μέρα είπα εκείνη που παίξαμε αμπάριζα και κερδίσαμε γιατί η παρέα των μικρών είπε πως ήμαστε πολύ πιο νέοι από αυτούς με όλα αυτά που παίζουμε και κάνουμε και πίνουμε     που να ξεραν

ο γείτονας είπε ότι όλο κοιμόμασταν αλλά αυτός είπε ήταν που ήθελε να τα σπάσει επειδή δούλευε τον υπόλοιπο χρόνο εμείς βέβαια τι ανάγκη έχουμε    που να ξερε


δεν τα σπάσαμε τελικά 
όταν σου πα ότι θα χει πάρα πολύ κόσμο με αποδοκιμασία μου πες εσένα αυτό θα σε καθησύχαζε
κι έτσι άρχισα να σκέφτομαι γιατί εγώ δεν θυμάμαι ποτέ τον εαυτό μου να ψήνεται να γνωρίσει κόσμο

έτσι μου σκασε Ο ΛΑΚΑΝ ΜΕ ΕΙΚΟΝΕΣ που δανείστηκα πάλι κρυφά απ΄τον ξαδερφό μου
(το γύρισα πίσω αλήθεια είναι στη θέση του) κι η σελίδα με το μωρό και το συνεφάκι πάνω απ΄το κεφάλι του που λέει πόσο θέλει να γίνει αυτό που επιθυμεί η μητέρα του και σκέφτηκα ότι στην οικογένεια μου πάντα επιδοκιμαζόταν η εσωστρέφεια 

κανείς μας (εκτός απ΄την ιωάννα που πάντα είναι) δεν ήταν σε μουντ να γνωρίσει κόσμο
και η ψυχαγωγία μας έπρεπε να εφευρίσκεται κάθε φορά γύρω από τις πρώτες ύλες που διαθέταμε:
ούζο λεμονάδα παλιόκρασα και μπίρες


ο γείτονας μου ζήταγε να του μιλήσω για τη ζωή μου και γω του δωσα απρόθυμα μια γενική επισκόπηση της κατάστασης ο τόνος της φωνής μου ήταν πάλι αποδοκιμαστικός κι αυτός μου πε σιγά βρε παιδί μου  αλλά δεν υπάρχει άλλος τρόπος να περιγράψω τη φάση μου χωρίς ένα τόνο κόπωσης 
ο ξάδερφος μου λέει ότι ποτέ δεν μιλάω με ενθουσιασμό γιαυτά που μου συμβαίνουν και μάλλον ισχύει

ο γείτονας με ρώτησε αν είμαι συναισθηματικό παιδάκι κι εγώ του πα ναι κι αυτός μου πε πως είναι μάλλον αναίσθητος 
του πα γιαυτην την σκέψη που έκανα ενώ ξεκλείδωνα μια μέρα για να μπω στο σπίτι
ότι όσο ήμουν μικρή ταύτιζα τα υπαρξιακά μου με τα ερωτικά μου - έγραφα ποιηματα για τις συναισθηματικές μου καταστάσεις
κι ότι όσο μεγαλώνω μαθαίνω ότι τα υπαρξιακά μου είναι κάτι πέρα από το ερωτικό μου αντικείμενο
κι ότι προσπαθώ να καλύψω το νοηματικό κενό που αφήνει πίσω της αυτή η ιδέα με τρόμο
΄
δεν ήταν πολλές μέρες πριν που έκλαιγα πάλι με απελπισία κι απόγνωση που ένιωθα τόσο ευάλωτη και μετέωρη θυμάμαι καθαρά να σκέφτομαι πόσο θέλω να πιαστώ από κάτι σταθερό στο χρόνο κάτι που θα χει σχέση με τον προσδιορισμό μου σαν άτομο θυμάμαι να σκέφτομαι ότι θέλω να στείλω μήνυμα στη φίλη μου τη γιώτα γιώτα με κάνουν τάσο *όπου τάσος φιλόδοξος νεαρός αφιερωμένος στην κοινωνική του ζωή και καριέρα που δηλωμένα δεν επενδύει σε σχέσεις * καταλαβαίνετε πιστεύω όλοι για ποιο είδος ανθρώπου μιλάω 


ο γείτονας μου είπε ότι θα πρεπε να μαι αερικό σ'αυτήν την ηλικία και γω κούνησα το κεφάλι μου με κόπωση και δεν ξαναείπα τίποτα είχε ήδη μιλήσει για παρτούζες στην παραλία που ξεκινάνε από μασαζ αλλήλους όποτε πρέπει να ένιωσε αρκετά άβολα και ρώτησε αν ακούγεται πολύ περίεργος και πήγε να βρει τους φίλους του μετά από λίγο

συνέχισα να σκέφτομαι την συζήτηση μας κουβαλώντας το ζυγό μου στη διάβαση των πεζών στο λιμάνι στον ήλιο στο μετρό στην ανηφόρα

σκεφτόμουν ότι το σκεφτόμουν κι ότι με είχε αναστατώσει μια συζήτηση με έναν άγνωστο
κατέληγα σε μερικά συμπεράσματα:
α)σημαντικό ήταν το γεγονός ότι συμπύκνωσα άλλη μια αναπαράσταση της φάσης που είμαι
β)ένας εξωτερικός παρατηρητής με διαφορετικά βιώματα (αλλά πόοοσο διαφορετικα;εγώ λέω όχι τόσο) είχε να πει κάτι πάνω σ'αυτά
γ)σκέφτηκα τον υπαρξιακό μου φίλο που έλεγε ότι τον βοηθάει να χάνεται μέσα στους άλλους όσο τους ακούει να μιλάνε
δ)για κάποιο λόγο μου ρθε ο ανθρώπινος πύραυλος που χα σχεδιάσει μια μέρα στην παραλία 





το ξέρω ότι αυτά δεν είναι συμπεράσματα αλλά είναι παρατηρήσεις και λέω να κλείσω μ'αυτές το σημερινό επισόδειο


9.7.16

καλοκαιρινή κατοίκηση


υπάρχει αυτό το φαινόμενο του θερμοσιφωνισμού όπως το λένε
ο ζεστός αέρας ανεβαίνει προς τα πάνω 
καλύτερα να ζούμε κοντά στο πάτωμα λοιπόν 

είναι καλύτερα να προτιμώνται οι βόρειες πλευρές του σπιτιού 
για άραγμα (όσο λιγότερες κινήσεις είναι δυνατό)
για μεγαλύτερη ανακούφιση απ΄τη ζέστη
(συνήθως τα μπάνια)
+ προσκόλληση σε τοίχους και δροσερές επιφάνειες 
(βλ. πλακάκια)


ο μπόλεκ κ ο λόλεκ κ ο κόκκινος γίγαντας




σε κείνο το επισόδειο οι μικροί ήρωες όποτε κλείνουν τα μάτια βλέπουνε μέσα απ΄τα βλέφαρά τους τον μεγάλο κόκκινο γίγαντα και τα ξανανοίγουν αμέσως  με ανοιχτά τα μάτια όλα φαίνονται φυσιολογικά αλλά σε κάθε πετάρισμα που παρεμβάλεται ο κόκκινος γίγαντας στοιχειώνει τα μυαλά τους  μέχρι που δεν αντέχουν άλλο έχουν παραλύσει απ'την κούραση κι όταν παραδίδονται στην ντάγκλα τους ο κόκκινος γίγαντάς είναι εκεί  με κλειστά μάτια οι μικροί ήρωες ψαχουλεύουν ο ένας τα χέρια του άλλου μπλέκουν τα δάχτυλά τους κι ύστερα ο μπόλεκ/ο λόλεκ/δεν ξέρουμε αλλά κάποιος απ΄τους δύο μπορεί και οι δύο τεντώνουν τα χέρια τους προς τον κόκκινο γίγαντα κι όταν επιτέλους προσγειώνονται πάνω του αρχίζουν να ξύνουν την επιφάνεια του μέχρι να ανοίξουν τρύπες στο κακάδι κι έτσι είναι εύκολο να ξεφλουδίσουν μεγαλύτερα κομμάτια μέχρι να ξεπροβάλει πάλι ο ήλιος απ΄το κουκούλι του



1.7.16

a millenial-user's guide / το φανζιν







όποιος ενδιαφέρεται να συμμετέχει σε κάτι ανάλογο μπορεί να στείλει μέιλ :)

20.6.16

παρεολογία ΙΙΙ - το μίσιον

την στιγμή που φεύγανε μου σκαγε παλι η εικονα να έρχονται κι η σκηνή -αυτοί και το ασανσέρ- έκλεισε σαν σάντουιτς αυτή τη βδομάδα συγκατοίκησης
τέλειο ζευγάρι πιθανότατα το αγαπημένο μου έβερ
έχει αυτήν την ποιότητα του ερωτοκεντρικού ανθρώπου που μένει για πάντα έφηβος που ξέρετε πόσο πολύ εκτιμάω
τέλεια εμπειρία οf brainstorming together - κοινά ενδιαφέροντα-συμφωνία στον τρόπο που προσεγγίζει ένα ολοκληρωμένο έργο- αυτό που συνδέεται με κάποιο τρόπο με την πραγματικότητα
το βρήκα πάρα πολυ δύσκολο στην αρχή να προσπαθώ να επικοινωνήσω τις παρορμητικές μου σκέψεις στα αγγλικά
παρορμητικές μου σκέψεις--->θεωρητικοπολιτικές που προέρχονται από αποσπασματικές έννοιες που έχω έρθει σε επαφή  που έχω συνδέσει με την εμπειρία και τις ανησυχίες μου
πόσο δύσκολο να καταλάβουν αυτό που εννοώ όταν ούτε εγω η ίδια δεν ξέρω τι είναι αυτό που εννοώ αφού προέρχεται από struggle θεματικών που χάνονται πίσω σολαυτα τα χρόνια
θυμάμαι να σκέφτομαι ότι αυτό που μου το κάνει πιο δύσκολο είναι ότι μιλάω για αναγνώσεις του περιβάλλοντος μου που συνεχώς ξεχνάω ότι απέχουν από αυτές του συνομιλητή μου (άσχετα που deep inside πιστεύω ότι δεν διαφέρουν τόσο τελικά από άποψη βιωμάτων) κι ότι θα ταν πιο εύκολο να προσπαθήσω να τα ενσωματώσω σαν στοιχεία του γραφικού εαυτού μου ωστέ να μπορεί ο άλλος να τα καταλάβει καλύτερα

για παράδειγμα αντί να λέω ότι νιώθω πως  τα άτομα σχηματίζουν ομάδες μονάδων για την ψυχική ικανοποίηση,τη συναισθηματική κάλυψη και  λιμπιντικού τύπου επενδύσεις τους  
( ~   τσουκαλά/στην πραγματικότητα απλά τραυλίζω σκόρπιες λέξεις)



μπορώ να μιλήσω για το πως νιώθω ότι σε μένα αναδύθηκε με αυτόν τον τρόπο μετά τα εσωστρεφή έτη στο σπίτι κι έτσι καταλήξαμε ότι όντως ισχύει ότι είμαστε η γενιά που μένει σπίτι περισσότερο

θυμάμαι να γυρνάω αθήνα κάποιες διακοπές στο πιο κόζι σπίτι των φίλων μου και να με ρωτάνε πως πάει δεν φαίνεσαι πολύ καλά και γω να ξεσπάω σε κλάματα γιατί θυμάμαι την ιωάννα να μου λέει πως με νοιώθει μόνη μου και να τους λέω ότι δεν είναι ότι δεν έχω φίλους αλλά οι φίλοι μου είναι ο ταδε , η τάδε , τα κορίτσια και η άλλη τάδε και βλέπω τον καθένα ξεχωριστά δεν υπάρχει αυτό της παρέας που έχω στην αθήνα και τότε ο βρωμανός μου είπε και γιατί δεν κάνεις αυτό που έκανα εγώ τότε;γιατί δεν φτιάχνεις μια αγέλη; και από τότε ήξερα ότι αυτό έπρεπε να κάνω

ΤΖΑΜΚΑΤ
είμαστε στο πιερό στα κλεισίματα η φίλη μου η κ λέει γιαυτήν την σκέψη που έκανε σήμερα αλλά δεν είναι σίγουρη αν ισχύει πως όλη της η συμπεριφορά αυτό το εξάμηνο η σχέση της με την σχολή/το γιολάρισμα έξω μπορεί να ερμηνευτεί απ'την προσπάθεια της να βρει τον έρωτα

την λατρεύω και προσπαθώ να σκεφτώ εγώ τι έκανα αυτό το εξάμηνο
σκέφτομαι ότι μάλλον είναι η προσπάθεια μου για τον σχηματισμό παρέας

ΠΙΣΩ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΠΟΥ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΣΧΗΜΑΤΙΖΟΥΝ ΟΜΑΔΕΣ
σηκώνω τα μάτια και βλέπω την μαρία απέναντι να ζωγραφίζει λέω να και με την μαρία το συζητάγαμε και νιώθουμε το ίδιο πράγμα

_________________________________________________________________________________

από την περίοδο της ενεργοποίησης μου
(την περίοδο που είχα εξαργυρώσει όλους μου τους πόντους πίστωσης σχετικά με την εκπλήρωση όλων αυτών των πρότζεκτ που είχαμε πει ότι θα κάναμε και έπρεπε να αρχίσω να τα κάνω επιτέλους αφού δεν είχε μείνει και κάτι άλλο να κάνει κανείς)

μπορεί να χαμε σούπερ-ενθουσιαστεί με τα μελλοντικά μας κοινά σχέδια αλλά ένιωθα ότι καμιά φορά χτύπαγα σε τοίχο που μπορεί να χει να κάνει ότι μάλλον εγώ είμαι λίγο πιο πορωμένη με τα πράγματα που έχω στο κεφάλι μου για μας


εε δεν ξέρω ήταν τέλεια μαυτούς*  συντονιζόμασταν αμέσως στο ίδιο μήκος κύματος και το να συζητάμε για παράδειγμα για την εργασία μου στη σχολή ήταν ακριβώς ο τρόπος που κυλάει για μένα μια ιδανική συνεργασία

χρησιμοποιούσαν πολύ την λέξη μίσιον το μίσιον του τέλειου κοκτέιλ πχ
επόμενη εξέλιξη της λέξης πρότζεκτ - εννοούσε τη δράση για αυτό

δηλαδή μέχρι στιγμής έχουμε

κόνσεπτ    -    πρότζεκτ   -  μίσιον


4.6.16

embracing την έννοια της αφήγησης

ικτίνου γεμάτη (τα κορίτσια θέλαν να βγουνε-ξενέρωσαν που τελειώσε το ολυμπου φεστ)
---->πεζουλάκι αγίας σοφίας---->βροχή (πρώτο σ/κ του ιούνη)--->ολοι σκορπίσαν να βρουν υπόστεγο--->στριμωχτήκαμε στα σκαλάκια της απέναντι πολυκατοικίας---->τα μοιραστήκαμε με άλλη παρέα

η άλλη παρέα μίλαγε για φουκώ ήταν αδύνατο να μην τεντώσω τα αυτιά μου
όταν δε ο τύπος είπε  όταν διακόπτεται η αφήγηση εκεί βοηθάει ο ψυχαναλυτής στο να σε βοηθήσει να την συνεχίσεις    γύρισα ολόκληρη προς το μέρος τους  του πα για ξαναπέστο αυτό

άρχισα να του λέω για το πόσο με ευγνώμων νιώθω που το άκουσα αυτό εκείνη τη στιγμή δεδομένων των αναζητήσεων μου αυτό τον καιρό του εξήγησα που βρίσκομαι πάνω κάτω αυτόν τον καιρό
και το συζητήσαμε τον ρώτησα αυτός που βρίσκεται ακριβώς αυτόν τον καιρό ποιο είναι το επόμενο πράγμα που θα θελε να διαβάσει

μαθηματικός αυτός βρέθηκε σε αυτά τα εδάφη από κάποια φιλοσοφική γέφυρα τώρα ήταν πορωμένος με τη γλωσσολογία

τον ρώτησα αν ξέρει κάτι για την αντίσταση στη λογοθέτηση που μου πε η φίλη μου η ε ότι λέει στην υπόλοιπη ιστορία της σεξουαλικότητας που δεν έχω διαβάσει
δεν ήξερε αλλά προσπαθήσαμε να βρούμε μαζί πως μπορεί να το εννοεί

σημείωσα διάφορα πράγματα που μου πε να τσεκάρω και τον έκανα αντ να ρωτάω διάφορα που μου ρχονται πως θα μπορούσε να απαντήσει

conceptual loving









3.6.16

για το να περπατάς μόνος

δεν ξέρω για σας αλλά εγώ θυμάμαι τον εαυτό μου να λέει στον εαυτό μου ότι μου αρέσει να πηγαίνω βόλτες μόνη μου ότι δεν θα πρεπε να το ξεχνάω αλλά να το κάνω συχνότερα   θυμάμαι να περπατάω και να πληκτρολογώ στις σημειώσεις συνθηματικά για ιδέες που θέλω να θυμάμαι αργότερα  θυμάμαι τον εαυτό μου να του είναι πρακτικά δύσκολο από το πόσα θέλει να σημειώσει και να μην σκουντουφλάει ταυτόχρονα  θυμάμαι τον εαυτό μου να ηχογραφεί αυτά που θέλει να πει στο δρόμο κάνοντας ότι μιλάει στο τηλέφωνο

από τότε που μου είπες για αυτό που λέει ο παπαιωάννου σε μια συνεντευξή του που τώρα δεν μπορώ να βρω πως όταν είναι κανείς πιεσμένος συναισθηματικά/πραγματικά/σχέσεις/δουλειά αρκεί να έχει το κουράγιο να τρέξει [τόσα-δεν θυμάμαι πόσα λέει] χιλιόμετρα τότε θα αισθανόταν τελείως διαφορετικά γιατί το σώμα μας έχει λύσεις μετά το τρέξιμο θα νιώθεις αυτήν την ψυχοσωματική ολότητα πως εσύ όλος από την κορυφή ως τα νύχια μπορείτε να αποφασίσετε το καλύτερο για σένα και τον εαυτόοργανισμό σου

χτές το πρωί έβγαλα επιτέλους λεφτά πήγα να εκτυπώσω τους χάρτες μου και το pdf του practise of everyday life του certeau του τύπου που λέει για τις αφηγήσεις που εξιστορούμε εμείς για τον εαυτό μας προκειμένου να ανταπεξέλθουμε στα βιώματα μας και να αντιμετωπίσουμε επιτυχώς το αστικό περιβάλλον στο οποίο είμαστε ενταγμένοι κι ονομάζει αυτήν την διαδικασία "ψίθυρο της κρυφής δημιουργικότητας" και λέει πως είναι συνεχής και πηγάζει από τις προσπάθειες των ατόμων να προσδώσουν συγκεκριμένα νοήματα στις σχέσεις τους με τον/τους κόσμο/υς που τους περιβάλλει/ουν

μετά πήγα πλαίσιο να πάρω χαρτοταινία και ποστιτ που τα είδα απ'τη μαρία και ζήλεψα και τα δικά μας είχαν τελειώσει

στο δρόμο έπιασα τον εαυτό μου να τραγουδάει a girl is walking with a cause  a girl with a cause is walking

αποφάσισα πως μου αξίζει και φραπές και κάπου να κάτσω να χαζέψω τα καινουργια μου παιχνίδια

απ'την τσιμισκή είδα ένα κλασσικό φουλ πράσινο στενό στα έβερεστ που έχει κρεμασμένα κατα μήκος άπειρα χρωματιστά κορδελάκια και δεν μπορούσα να πάρω τα μάτια μου από πάνω τους   εκεί   ήθελα να πάω αλλά ήμουν απ΄την άλλη πλευρά κι αναγκάστηκα να το προσπεράσω μέχρι το επόμενο φανάρι (#φλώρος)(#χοντρή)  ε και από κει και μετά δεν είχε ένα μέρος να κάτσεις με την ησυχία σου και την δροσιά σου και κατέληξα στο λιμάνι που προφανώς οι ελάχιστες σκιές ντάλα μεσημέρι ήταν πιασμένες και πήγα μέχρι τέρμα στη μύτη βρήκα σποτάκι που να νιώθω άνετα στη διάταξη του χώρου και τα ανθρώπινα στοιχεία (2 κοπέλες που τα λέγανε + μετά και ένας άλλος που καβάλησε τον γερανό και διάβαζε δυνατά (μάλλον) τα λόγια του) και τα άνοιξα όλα και προσπάθησα να οργανώσω κατηγοριοποιήσω τις σκέψεις μου με ποστ ιτ και γενικά ήταν φουλ άνετο yes working outside aha I recommend it και τις ιδεούλες μου είχα και καλά vibes είχα και γενικά ήμουν σε πλήρη κατάσταση solitude



το που
το τι
το ποιο σώμα





SOLITUDE
η λέξη με είχε ενθουσιάσει μικρη όταν την έμαθα στα αγγλικά ένιωθα ότι περιέγραφε ακριβώς μια τέλεια σχέση με τον κόσμο κάπως ζεν και σε αρμονία
αυτό που θέλω να καταλήξω είναι ότι το περπάτημα έχει το δικό του χάι και προσωπικά βρίσκω αντάξιο του μπάφου αλλά μόνο με τα καλά του στοιχεία

29.5.16

ΑΙΣΘΗΜΑ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΧΩΡΟΣ


ΑΙΔΩΣ ΝΤΡΟΠΗ ΦΟΒΟΣ ΣΥΣΤΟΛΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΣΤΑΚΤΙΚΟΤΗΤΑ  ΛΟΓΩ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ Ή ΣΕ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΦΟΒΙΑ ΕΜΠΟΔΙΟ ΣΤΗ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΑΤΟΜΟΥ ΕΛΕΙΨΗ ΘΑΡΡΟΥΣ ΑΠΟΦΥΓΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΒΛΕΜΜΑΤΩΝ ΠΑΝΩ ΤΟΥ ΦΟΒΟΣ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ

(ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΣΟΥ ΡΕ ΜΠΑΜΠΑ

ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΤΙ ΜΕΤΑΤΡΕΠΟΜΑΙ ΣΕ ΘΕΑΜΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥ ΚΟΝΤΕΞΤ ΣΤΗΝ ΕΤΕΡΟΚΑΝΟΝΙΚΗ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΧΥΔΑΙΑ ΒΛΕΜΑΤΑ ΚΑΙ Η ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΤΟΙΜΗ ΝΑ ΠΑΡΕΜΒΕΙ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΜΕ ΒΑΖΕΙ ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΓΡΗΓΟΡΣΗΣ ΣΥΝΕΧΗΣ ΑΝΙΧΝΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ ΓΙΑ ΠΙΘΑΝΕΣ ΑΠΕΙΛΕΣ
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΦΟΡΗΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΤΗΣ ΣΥΣΤΟΛΗΣ ΤΟΥ ΔΙΧΑΣΜΟΥ ΤΩΝ ΠΑΡΟΡΜΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΓΚΡΑΤΕΙΑΣ ΜΟΥ ΤΟ ΝΑ ΤΡΑΒΙΕΜΑΙ ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΓΩ ΑΓΓΙΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΡΩΤΙΚΑ ΒΛΕΜΑΤΑ ΝΑ ΚΟΒΩ ΤΟΝ ΑΥΘΟΡΜΙΤΙΣΜΟ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΚΙ ΟΤΙ ΠΡΟΚΥΠΤΕΙ ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΑ ΜΙΑ ΥΠΟΤΑΓΗ ΣΕ ΜΙΑ ΣΟΥΠΕΡ-ΑΒΟΛΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

ΑΠΟ ΜΙΚΡΗ ΗΜΟΥΝ ΝΤΡΟΠΑΛΟ ΠΑΙΔΙ + Η ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ ΜΟΥ = ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΙΩΣΕ ΣΕ ΣΗΜΕΙΟ ΝΑ ΠΑΡΑΤΗΡΩ ΤΟΝ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΦΟΒΙΩΝ ΠΟΥ ΣΧΕΤΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΩΡΟ )

ΑΥΤΟ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΩΣ Η ΥΠΑΡΞΗ ΜΟΥ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΩΡΟ ΔΙΕΚΔΙΚΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΗΣ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΠΑΙΤΕΙ ΑΠΟ ΜΕΝΑ ΝΑ ΞΕΠΕΡΝΑΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΙΣ ΦΟΒΙΕΣ ΤΟΥ ΝΑ ΒΡΙΣΚΩ ΤΡΟΠΟΥΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΝΑ ΤΙΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΩ

ΝΑ ΘΑΥΜΑΖΩ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΤΟ ΧΕΙΡΙΖΟΝΤΑΙ ΑΛΛΟΙ ΓΥΡΩ ΜΟΥ ΝΑ ΘΑΥΜΑΖΩ ΑΠΟΚΛΙΝΟΥΣΕΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΩΡΟΥ

(ΟΤΑΝ ΗΜΟΥΝ ΜΙΚΡΗ ΕΙΧΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΣΤΟΝ ΧΟΡΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΟΤΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΔΕΡΦΗ ΤΗΣ ΗΡΩΙΔΑΣ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΤΗΝ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕΙ ΤΗΝ ΝΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΤΗΝ ΕΒΑΛΕ ΝΑ ΚΟΥΒΑΛΑΕΙ ΜΙΑ ΣΚΟΥΠΑ ΟΣΟ ΔΙΑΣΧΙΖΕΙ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΚΙ ΑΥΤΗ ΓΡΗΓΟΡΑ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΕ ΟΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΔΙΝΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΣΗΜΑΣΙΑ)

(ΟΤΑΝ ΗΜΟΥΝΑ ΜΙΚΡΗ ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΛΟΓΙΚΗ Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΓΕ ΚΑΙ ΦΩΝΑΖΕ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΚΙ ΕΓΩ ΝΤΡΕΠΟΜΟΥΝΑ ΦΟΥΛ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΛΕΓΑ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ)


ΤΩΡΑ ΘΑΥΜΑΖΩ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΠΙΑΝΟΥΝ ΤΗΝ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥΣ ΤΩΝ ΤΥΡΙΩΝ ΠΟΥ ΑΣΤΕΙΕΥΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΠΤΕΡΑΔΕΣ ΠΟΥ ΡΩΤΑΝΕ ΠΑΠΟΥΔΕΣ ΠΟΙΟΣ ΠΑΙΖΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΕΞΩ ΑΠ'ΤΙΣ ΚΑΦΕΤΕΡΙΕΣ ΜΕ ΟΘΟΝΕΣ ΤΟΥΣ ΜΠΑΡΙΓΚΕΣ ΤΗΣ ΡΟΤΟΝΤΑΣ ΟΤΑΝ ΠΑΙΖΟΥΝ ΜΠΑΛΑ ΣΕ ΚΥΚΛΟ ΤΟΥΣ ΧΙΠΙΔΕΣ ΣΤΗ ΝΑΥΑΡΙΝΟΥ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΖΟΓΚΛΕΡΙΚΑ ΚΑΙ ΠΑΙΖΟΥΝ ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΤΑ ΓΥΜΝΑΣΙΟΚΟΡΙΤΣΑ ΠΟΥ ΜΕΘΑΝΕ ΜΕ ΓΚΟΡΝΤΟΝΣ ΦΩΝΑΖΟΥΝΕ ΚΑΙ ΚΑΝΟΥΝ ΡΟΔΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΚΟΡΥΦΑ ΤΙΣ ΜΕΘΥΣΜΕΝΕΣ ΚΑΓΚΟΥΡΙΣΕΣ ΠΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΑΝΕ ΚΑΙ ΧΑΧΑΝΙΖΟΥΝ ΔΥΝΑΤΑ ΤΟΥΣ ΣΚΕΪΤΑΔΕΣ ΤΟΥΣ ΓΚΡΑΦΙΤΑΔΕΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΝΕ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΤΟΥΣ ΕΞΩ Κ.Ο.Κ.

ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΝΑ ΑΠΟΤΥΠΩΣΩ/ΑΝΑΔΕΙΞΩ ΤΕΤΟΙΕΣ ΥΠΑΡΧΟΥΣΕΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΜΒΑΛΩ ΣΤΗΝ ΔΙΑΔΟΣΗ ΝΕΩΝ ΤΥΠΩΝ ΧΡΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΩΝ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΤΗΝ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΤΗΣ ΣΧΕΣΗΣ ΜΟΥ ΜΕ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΦΥΠΝΗΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΕΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΩΡΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΣΚΗΣΗΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ







what a body can do στο δημόσιο χώρο?











πως να γίνεις χελώνα



              

αστικά παιχνίδια - BUX DELUXE


το background story
παίζανε αυτό το παιχνίδι από τότε που τους γνωρίσαμε - αυτοί το χαν μάθει από κάτι γερμανούς στο πλοίο για πάρο ή κάτι τέτοιο νομίζω 
ήταν η περίοδος που πηγαίναμε στο schoolwave - γνωστές μούρες και φορείς αυτοί -στο τέλος καταλήγαμε πολύς κόσμος παρέα και φρέσκο αίμα εθελοντών στο θησείο (1)

εκεί οι μυούνταν επιτόπου καθώς και οποιοιδήποτε περαστικοί εκδήλωναν αντίστοιχο ενδιαφέρον
κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού φωνάζαμε και ωρυόμασταν χωρίς να το σκεφτόμαστε πολύ ή να περνάει απ'το μυαλό μας ότι ενοχλούμε - ήμασταν πολλοί κι ο χώρος μας άνηκε για όσο αποφασίζαμε ότι θέλαμε να παίζουμε ακόμα 
για μένα τουλάχιστον είναι χαρακτηριστικό το αίσθημα του να μην με νοιάζει ή να αισθάνομαι απειλή τα βλέμματα των περαστικών που σταματούσαν παρακολουθούσαν σχολίαζαν στεκόντουσαν ή προσπερνούσαν καθώς ένιωθα περηφάνια για το θέαμα που προσφέραμε σαν παράδειγμα πιο ανορθόδοξης χρήσης του δημόσιου χώρου

*σχετικά πρόσφατα πληροφορηθήκαμε από ψυχικιώτες που έτυχε να συμμετέχουν εκείνη τη μέρα στο παιχνίδι ότι ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένο στο ψυχικό με τη διαφορά ότι αυτοί το αποκαλούν beer-baseball και η απόσταση μεταξύ των ομάδων αισθητά μεγαλύτερη



πως παίζεται

υλικά:
1 κλειστή μπίρα/άτομο
2 μισογεμισμένα πλαστικά μπουκάλια


προετοιμασία
οι παίκτες χωρίζονται σε 2 όσο το δυνατόν ισάριθμες ομάδες
και στέκονται σε 2 ευθείες γραμμές αντικριστά σε σχετικά μεγάλη απόσταση μεταξύ τους
στη μέση της απόστασης τοποθετείται όρθιο το ένα πλαστικό μπουκάλι
ενώ το άλλο αλλάζει χέρια εναλλάξ

εκτέλεση
1. ο πρώτος παίκτης της ομάδας Α από το σημείο που στέκεται προσπαθεί να πετύχει με το μπουκάλι που κρατά το μπουκάλι στο κέντρο
2.ΑΝ τα καταφέρει τότε οι παίκτες της ομάδας του αρχίζουν να πίνουν την μπίρα τους ο καθένας
3.ο απέναντι παίκτης της ομάδας Β τρέχει στο κέντρο και ξανατοποθετεί όρθιο το πεσμένο μπουκάλι κι επιστρέφει πίσω στη θέση του
4.τη στιγμή που περνάει την νοητή γραμμή που βρίσκεται στοιχισμένη η ομάδα του,οι παίκτες της ομάδας Β φωνάζουν ΣΤΟΠ και η ομάδα Α πρεπει να σταματήσει να πίνει και να ξανατοποθετήσει τα μπουκάλια μπροστά της
5.είναι σειρά της ομάδας Β τώρα να προσπαθήσει να πετύχει το μπουκάλι στο κέντρο αντιστοίχως

ΑΝ ΔΕΝ καταφέρει ο παίκτης να στοχεύσει το μπουκάλι,τότε σειρά έχει ο επόμενος παίκτης της αντίπαλης ομάδας κ.ο.κ.

κάθε παίκτης που αδειάζει το μπουκάλι της μπίρας του αποχωρεί και συνεχίζουν οι υπόλοιποι.
νικήτρια είναι η ομάδα που θα τελειώσει πρώτη όλες τις μπίρες της

για μεγαλύτερη απόλαυση του παιχνιδιού ενδείκνυνται οι δυνατές φωνασκίες,οι επιδοκιμασίες κι οι πανηγυρισμοί καθώς και η αποδοκιμασία και το γιουχάρισμα της αντίπαλης ομάδας 

18.5.16

προσωρινή κατοίκηση #2

απ'τα αγαπημένα μου πράγματα είναι να ξυπνάω σε άλλο σπίτι κι ο άλλος να λείπει να χει πεταχτεί κάπου ή να χει μπει για μπάνιο να επεξεργάζομαι το δωμάτιο να χαζεύω τα πράγματά του να ξαπλώνω στο κρεβάτι του να παρακολουθώ τι βλέπει απ'το παράθυρό του να ανοίγω το ψυγείο να παίζω για λίγο πως μένω εκεί

η μαμά έλεγε πάντα το ξένο ξίδι είναι γλυκό - η επιτελεστική κατοίκηση είναι πιο συναρπαστική το αναγνωρίζω

17.5.16

το μονοπώλιο του κήπου




κάθε εκκλησία εδώ έχει τον προσωπικό της κήπο περιποιημένο και κλειδωμένο τα βράδια να προστατέψει τις παραδεισένιες γλάστρες της από τα νεαρά τέκνα της που κατουράνε κι αφήνουν τις γόπες τους παντού στο πέρασμά τους

σύντομα τα μάτια μας μάθανε να βλέπουν οάσεις όπου συναντούσαν κάγκελα
καλομάθαμε να αράζουμε στους προσωπικούς μας κήπους
όσο πιο ψηλά τόσο πιο προσωπικά

το κάστρο στην αγία σοφίας είχε κάποιες μέρες τώρα που είχε πέσει
από τους παρ-όμοιους μας της ικτίνου
πολλοί σε αριθμό και δυνατοί
κανένας δεν μπορούσε να τους σταματήσει

16.5.16

to be with others / σήμερα το πρωί όπως ακολουθούσα τους πάντες στο μυαλό μου / και σκεφτόμουν τον ήλιο να επιδρά πάνω τους


θα θελα πολύ να περπατάω σήμερα πίσω σου την αλεξάνδρας θα θελα πολύ να κάθομαι πίσω σου στην αίθουσα θα θελα πολύ να σε δω να καπνίζεις και να μιλάς με τους συμφοιτητές σους να πιω απ'τον καφέ σου να σε δω να γυρίζεις σπίτι με τα ακουστικά σου να σκεφτώ μαζί σου τι θα φάμε σήμερα
-είπες χτες τελευταία φορά ντελίβερι-

έχει τέλεια μέρα σήμερα κι είμαι σίγουρη ότι κι εκεί θα χει τέλεια μέρα σήμερα
μου βγαλε fleet foxes στα related και δεν είπα όχι
φεύγω κατευθείαν πίσω στις περσινές πασχαλιάτικες kopanadays

έχω καινούργια πόδια γυμνασμένα και δραστήρια
το καλύτερο που θα χαν να κανουν είναι να περπατήσουν πίσω σου στην κηφισίας

αφού αποτύχαμε στο να γίνω η καλυτερότερη εραστής σου
θέλω απεγνωσμένα τουλάχιστον να γίνω η καλύτερη σου φίλη

σήμερα δεν θέλω να κάνω τίποτα μόνο να σε σκέφτομαι