Παρασκευή, 18 Μαΐου 2018

αναγνώριση




μετά απ' τις σιωπηλές βδομάδες
την μέρα που μιλήσαμε για 6 ώρες
προσπαθώντας να βγάλουμε άκρη απ'το μέσεντζερ
έπεσα για ύπνο και ξύπνησα
με μια μελωδία στο κεφάλι μου
δένοντας τα κορδόνια μου
μου ρθαν και κάποιες λέξεις
ποιος θα σου φέρει αγάπη μου το γράμμα που χω τάξει
κι αμέσως τις γκούγκλαρα και βρήκα πως ήταν το
ο ταχυδρόμος πέθανε

απ'την στιγμή που πήγα στη δουλειά
περίμενα καρτερικά την ώρα που το αφεντικό μου θα φύγει
για να το βάλω να το ξανακούσω
κι όταν επιτέλους έφυγε και το άκουσα αρκετές φορές
συνέχισα με χατζιδάκη μέχρι που

θυμήθηκα την μαμά να μας νανουρίζει
τραγουδώντας το χάρτινο το φέγγαράκι
raw material της φωνής της μαμάς μου
να λέει αν με πίστευες λιγάκι θα ταν όλα αληθινά

πριν αρχίσει να μας βάζει το σιντί
με τις άδερφες τατά
και τον κυρ-Αντώνη
που πάντα όταν έφτανε σε κείνο το σημείο
πλάνταζα στο κλάμα
που δεν θα ξαναβγει στην αυλή
αφού για πάντα μεστο όνειρο του θέλησε πια να ζει

(και μετά αναρωτιέμαι γιατί βγήκα έτσι)

περίεργο πράγμα εκ μέρους της
γιατί δεν την λες και κουλτουριάρα
πιο πριν μας έβαζε βιβάλντι αλλά
σταμάτησε γρήγορα
γιατί η αδερφή μου φοβόταν τον χειμώνα

_____________________________________

κάποιος καιρό αφού χωρίσαμε
με τον πρώτο μεγάλο έρωτα στο Λύκειο
τους άκουσα να περνάνε κάτω απ'το σπίτι μου
να γελάνε και να περνάνε καλά
θυμάμαι έγραψα τότε στο ημερολόγιο μου
ότι δεν μου έλειπες πια τόσο αυτός
όσο αυτό που ήμουν εγώ όταν ήμουνα μαζί του

κολλάμε με ανθρώπους που μας αναγνωρίζουν με ένα τρόπο που μας αρέσει
ή αναγνωρίζουμε εμείς τον εαυτό μας μ'αυτούς με ένα τρόπο που μας αρέσει

όταν με λες σιωπηλή χελώνα ή επιθυμητική ροή
πεθαίνω με την γλώσσα που μιλάς
πεθαίνω με το πως με αναγνωρίζεις
και δεν με πειράζει να μαι η σούπα
κι εσύ ο ζωμός
να μου μιλάς για 8 ώρες συνεχόμενα
μ'αρέσει να μαι σιωπηλή χελώνα
γιατί μ'αρέσει να φιλοδοξώ να σε πείσω
να (μ΄) ακούς λίγο περισσότερο
τι να κάνω
μπορεί να φταίει η μάνα μου
που θέλω να πιστεύω
πως αν με πίστευες λιγάκι θα ταν όλα αληθινά

ναι ντάξει μου λες μίλα
πιστεύεις ότι πρέπει να μπορεί κανείς να παρουσιάζει τον εαυτό του
πιστεύεις ότι είναι καλό να έχει κανείς δημόσιο λόγο είχες πει πιο παλιά

ναι κι εγώ βρε πουλάκι μου
αλλά αμάν πια με τον καντ σου
και την φιλοσοφία του ίδιου
του κάνει ντις ο ποντύ μου
αγνοεί το πρόβλημα του άλλου
δεν μπορεί να σκεφτεί το διαφορετικό
ναι ντάξει κι εσύ φροντίζεις να σημειώνεις
ότι δεν είχε κάνει ποτέ σεξ
αλλά εμένα φαινομενολόγος μου συστήθηκες


μέσα στον τσακωμό μου έλεγες τώρα πως
αυτά τα πράγματα όταν τα νιώθεις τα λες

όταν τελείωσα την περιήγηση
στην Ιστορία και τα Τραύματα και τα πα όλα
μου πες ότι ήταν πολύ ψυχαναλυτικό όλο αυτό
και δεν περίμενες να σκέφτομαι έτσι

ένας θεός ξέρει πως με βλέπεις παναγία μου



Δευτέρα, 30 Απριλίου 2018

διαχειριστική περίοδος

οι μέρες μέχρι το τέλος του ιουνίου είναι κελιά σε πίνακα 7 x 10
νιώθω σαν να χτύπησε το κουδούνι και μπαίνουμε μέσα για μάθημα σέρνοντας τα πόδια μας
για την ακρίβεια έτσι ένιωθα προχτές
σήμερα νιώθω ήδη μεστην τάξη κι ίσα που ρίχνω κλεφτές ματιές απ'το παράθυρο
μετακινούμαι από κελί σε κελί κι εσύ ούτε που πέρνας ποτέ 
να μου δώσεις το χέρι σου μέσα απ'τα κάγκελα
δεν έχω νέα σου κι έτσι δεν έχω τίποτα πια να αναφέρω
γι' αυτό σωπαίνω και μόνο μετράω κουτάκια
δεν ήθελα να ξεμαγευτώ
αλλά από μικρή μου λέγανε
πως αργά ή γρήγορα όλα τα συνηθίζεις

Τετάρτη, 25 Απριλίου 2018

Εμείς κι ο Κόσμος στον Χρόνο



για μένα απ'τις πιο σημαντικές μας μέρες ήταν αυτή στα βράχια με τη μερική εποπτεία της αθήνας
ανάμεσα στα ξερόχορτα

εκείνη την μέρα που προσπαθούσα να σου εξηγήσω για το πόσο ο καθένας
το ζει στο φαντασιακό του

μου έλεγες μα όχι κάτι φτιάχνετε μαζί με τον άλλο

σου είπα για την πρώτη φορά που έπεσα απ'το μπαλκόνι που ταν τότε που κατάλαβα πως
δεν μπορείς να ζητάς από τον άλλο να σε βάλει σε μια προσδιορισμένη από σένα θέση στο
σχήμα του γιατί είναι αναγκαστικά διαφορετικό απ'το δικό σου και η θέση που χεις στο
μυαλό σου μπορεί να μην μεταφράζεται σε τέτοια θέση στο μυαλό του
για παράδειγμα αν το φαντασιακό μου είχε σχήμα τρίγωνο και για μένα εσύ είσαι στην
κορυφή δεν μπορώ να σου ζητάω να με βάλεις στην κορυφή σου αν εσένα το σχήμα σου
είναι κύκλος

σου μίλησα για το σχήμα μου που ο Άλλος  θέλω να είναι τόσο μεγάλος που να χωράει τα
πάντα κι αφού πρόκειται για ένα σχήμα Εμείς κι ο Κόσμος πρέπει ο άλλος να με βλέπει
ολόκληρη όπως είμαι κι αυτό σημαίνει και να με βλέπει να βλέπω τον Κόσμο κι ο Κόσμος
είναι οι Άλλοι από Μας οπότε πρέπει να με βλέπει να βλέπω τους Άλλους  γιατί αν δεν
συμβαίνει αυτό τότε δεν βλέπουμε τους Άλλους κι είμαστε περιχαρακωμένοι στο Εμείς μας κι
αγνοούμε τον Κόσμο πράγμα που το βρίσκω άρρωστο

όταν σε ρώτησα εσένα ποιο είναι το σχήμα σου
άρχισες μια διάλεξη για το πως μετατοπίστηκε το βάρος στη δυτική σκέψη
από τον τόπο από κει που τα αντικείμενα ήταν διεταγμένα στο χώρο κι εμείς είχαμε εποπτεία
ή κάπως έτσι
στον χρόνο που όλα πλέον θεωρούνται να μεταλλάσσονται κι εμείς τα βλέπουμε σε
στιγμιαίες τους καταστάσεις
κι εγώ τέντωνα τα αυτιά μου γιατί μου τα χες πει αυτά αλλά δεν τα χα χωνέψει ακόμα καλά
ενώ το ήθελα πολύ αλλά σύντομα συνειδητοποιήσαμε ότι καθυστερούσες να απαντήσεις στην
ερώτηση γιατί δεν το χες σκεφτεί ποτέ (πράγμα που αποδείκνυε αυτό που έλεγα για τα
διαφορετικά αντιληπτικά σχήματα)

έτσι με βάση τα παραπάνω μου εξήγησες πως πότε το ζεις πιο τυχοδιωκτικά πότε πιο
αγκυροβολημένα πότε θες να χτίσεις σπίτι πότε θες να βγεις στο δάσος

μου είπες πως μπορούμε να χτίσουμε ένα σπίτι στο δάσος
αλλά γρήγορα το πήρες πίσω γιατί κι αυτό ρίζωμα είναι

τότε εφάρμοσα το χωρικό σχήμα μου στην θεωρία του χρόνου
η ανάγκη μου να βλέπω το κύκλο του άλλου που τα χωράει όλα
σαν ερμηνευτικό σχήμα στην προσπάθεια να χω εποπτεία της στιγμής

και τότε σκέφτηκα ότι  μπορούμε να μαστε εμείς το σπίτι που βγαίνει στο δάσος
κι αυτό θα μας έκανε νομάδες στον χρόνο
δεν θυμάμαι αν στο πα
εκείνη τη στιγμή αποφάσισα πως έιμαι έτοιμη να σε κάνω κύκλο μου
ενθουσιασμένη που κατάφερα να βρω μια γέφυρα για το σχήμα σου
αλλά δεν στο πα γιατί
ποιός ξέρει πόσο απέκλινε το πως σκέφτεσαι από το τι κατάλαβα
σημασία είχε τι αποφάσισα κι αυτή η απόφαση με είχε ήδη αλλάξει











Τρίτη, 24 Απριλίου 2018

θρησκευτικές κατασκευές

δεν θα βγάλουμε άκρη το ξέρουμε
το ξέρουμε το λέμε όλα είναι μια παρεξήγηση
αλλά δεν μπορώ να το κουνήσω από δω αν δεν την λύσουμε
αυτό που θα πρεπε είναι να σ' αφήσω να κάνεις ότι σε φωτίσει ο θεός
γιατί μεγάλα παιδιά είμαστε πια
μπορείς να μ' αφήσεις αν δεν με σηκώνει ο οργανισμός σου
αλλά όσο και να τα ζυγίζω δεν θέλω να σταματήσω
να συχνάζω σε μέρη και βιβλία που με κάνουν να νιώθω κοντά σου
και να ανάβω κεράκια απ'το μπουκέτο που μου κανες δώρο
κάποιο ξημέρωμα που καταλήξατε σε κάποια εκκλησία
απο κείνα που δεν με φοβόσουν ακόμα τόσο
και να σκαρφίζομαι ιεροτελεστίες για να με βοηθήσουν
να σου δώσω χρόνο -ένα για κάθε μέρα που δεν μιλάμε
και να προσεύχομαι ότι στο τέλος θα καταλήξεις στο ότι είναι κρίμα
να πάψει να μιλιέται μια γλώσσα σαν την δική μας
γιατί για μένα το δώρο ήταν που βρήκα κάτι που θέλω να σηκώσω

Κυριακή, 1 Απριλίου 2018

ερωτας στα χρονια του μεσσεντζερ

Ε οταν ξυπνησεις και δεις τις ωρες που εχω να συνδεθω ονλαιν και συμπερανεις οτι ηταν καπου στις 5.30 το πρωι να ξερεις οτι μπηκα για να δω αν παραδοθηκε το μηνυμα μου και ποσες ωρες εχεις να μπεις

Τρίτη, 27 Μαρτίου 2018

έμφυλη παρεολογία

ερωτευόμαστε παρέες από το λύκειο
την πρώτη φορά που το πάθαμε δεν άντεχε ο οργανισμός μας να μην τους βρούμε έστω και για λίγο μια μέρα κι όταν δεν ήμασταν μαζί τους μόνο μιλάγαμε γι'αυτούς μεγαλώνοντας βρήκαμε κι άλλες παρέες που ερωτευτήκαμε και ο χρόνος που μασταν όλοι ον σ'αυτόν τον ενθουσιασμό ήταν ο καλύτερος η ιωάννα πάντα είχε ιδιαίτερη αδυναμία στις αγοροπαρέες ενώ εγώ στις κοριτσοπαρέες κι έτσι τώρα σε αυτήν τη φάση παρόλο που τους λάτρευα και τους γούσταρα σχεδόν όλους δεν μου ταν τόσο εύκολο να συμμετέχω ενεργά και στην αρχή πίστευα πως ήταν που ναι μεγάλη παρέα κι ότι δεν το χω να διεκδικώ χώρο στα μεγάλα σχήματα αλλά σύντομα άρχισα να προσδιορίζω τη δυσφορία μου σχετικά με ένα είδος μέτα-περφορμινγκ-σεξιστικών αστείων πέρα από τα κοκορίστικα άτιντιουντς που συμβαίναν συχνά πυκνά που ήταν και άλυτο θέμα όποτε πήγαινα να το συζητήσω ουάν του ουάν ή ουάν του του και βρισκόμουν αντιμέτωπη με πιστεύω σχετικά με την ελευθερία της έκφρασης ή του χιούμορ σαν πράγμα να αποφορτίζεις τις λέξεις ή τις σημασίες ή ότι στην τελική μεταξύ μας τα λέμε ξερουμε ποιοι είμαστε δεν θα κάναμε αυτά τα αστεία μπροστά σε τρίτους ή σε παιδάκια που με κάναν να απελπίζομαι που δεν καταλαβαίνουν ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΙ ΛΕΜΕ ΚΑΙ ΤΙ ΛΕΞΕΙΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ και κατέληγα να είμαι αυτή η φεμινάτσι τύπισσα που κάνει την τρίχα τριχιά κι έχει αυτά τα μάτια που βλέπουν τον σεξισμό παντού
κι έτσι όταν μετά τις πενθήμερες διακοπές γυρνόντας σπίτι βρήκα τις φίλες μου να αράζουν στο κρεβάτι χέστηκα απ'την χαρά μου με την βόλτα με το αμάξι με τελικό προορισμό κάποιο σημείο με θέα κοντά στον τρίλοφο σαν να το χα πολύ ανάγκη
κι ύστερα όταν είπα στην ιωάννα ότι είχα ανάγκη τα άλλα 1-2 κορίτσια της παρέας που δεν ήρθαν στις διακοπές γιατί θα παίζαν ρόλο στις ισορροπίες της ματσίλας καταλήξαμε να τσακωνόμαστε θολωμένες με βασικό άξονα το επιχείρημα της ότι δεν συμφωνεί με αυτό που λέω γιατί κι αυτό είναι σεξιστικό που αναπαράγω στερεότυπα σχετικά με τα φύλα αλλά δεν τον λογαριάζουμε και πολύ αυτόν τον τσακωμό γιατί όπως είπαμε ήμασταν θολωμένες γιατί υπήρχαν κι άλλα στο πίσω μέρος του κεφαλιού μας που πίεζαν σπασμωδικές λέξεις να βγουν μπροστά

όταν γνώρισα την παρέα σου σας ζήλεψα τόσο πολύ για το πως μιλάγατε για την βόλτα σας έξω καφές ήλιος άραγμα διάβασμα και ενθουσιαζόμουν που μπαίνοντας στο δωμάτιο μου όλοι χαζεύαν προσεκτικά την βιβλιοθήκη μου ειδικά αυτός που όταν τον ρώτησα αν μπήκαν να χορέψουν μέσα μου πε ότι μπήκαν πριν μην φανταστώ όσο μπορεί να χορέψει μια ντροπαλή αρρενωπότητα σε ένα τέτοιο χώρο με αρκετή συνειδητότητα κι έβγαλα καρδούλες απ'τα μάτια μου κι ύστερα τον παρακολουθούσα να δυσφορεί με το χιπ χοπ που χόντραινε και ταυτίστηκα ήμουν μόνη τότε μαζί σας χωρίς την ιωάννα κι ένιωθα ωραία που ανακάλυπτα παρέες που μου ταίριαζαν περισσότερο

αυτό που δεν περίμενα και έτριβα τα μάτια μου με περηφάνια ήταν ότι όντως πες πες στην παρέα που μαστε όλοι ερωτευμένοι τώρα είχαμε αρχίσει να αλλάζουμε όλοι και γινόντουσαν τρελάα βήματα τα αστεία τώρα γινόντουσαν περφόρμινγκ-σημειωτικά όποτε κάποιος εντόπιζε σεξιστικές υπόνοιες κάνοντας με να νιώθω --->  :))))
και μπορεί να είναι ιδέα μου αλλά νομίζω ότι κι εγώ γίνομαι λίγο περισσότερο ενεργή στην συμμετοχή μου

Πέμπτη, 15 Μαρτίου 2018

ερμηνευτικό σχήμα 10 σχέσεων

σχέση 1η: νεωτερικά υποκείμενα
σχέση 2η: νεωτερικά υποκείμενα
σχέση 3η: νεωτερικά υποκείμενα
σχέση 4η: μάλλον μετανεωτερικά υποκείμενα
σχέση 5η: μετανεωτερικό εσύ νεωτερικό εγώ
σχέση 6η: μετανεωτερικό εγώ νεωτερικό εσύ
σχέση 7η: νεωτερικό βίωμα - αλλά είχα εντοπίσει την μετανεωτερικότητα μου
σχέση 8η: πιο μετανεωτερικό εσύ νεωτερικό εγώ
σχέση 9η: νεωτερικό εσύ μετανεωτερικό εγώ
σχέση 10η: νεωτερικό εσύ μετανεωτερικό εγώ
_____________________________________

(δεν ξέρω τι ακριβώς μας λέει αυτό το σχήμα)
(πλέον κάνουμε έλεγχο συμβατότητας απ'την αρχή)
(κρίμα που μαι ασύμβατη με το old school loving σου)

:|

Σάββατο, 24 Φεβρουαρίου 2018

από δευτέρα θα γίνουμε καλύτεροι


τα δάχτυλα που με κατηγορούν για τη σιωπή μου πληθύναν τελευταία
τα πιπιλάω μέχρι να αποφασίσω αν ήρθε ο καιρός να ανοίξω το στόμα μου


Τρίτη, 13 Φεβρουαρίου 2018

θα στα κόψω τα βρε χαζό


έπεσες και χτύπησες το πόδι σου κι εγώ δεν νοιάστηκα ποτέ να σε ρωτήσω πως είναι αν είναι καλά
μου είχες πει νωρίτερα πως δεν είσαι καλά σε είχε πιάσει ένα άγχος σαν αυτό στα δεκαέξι σου αλλά
ούτε σε αυτό έδωσα πολύ σημασία την επόμενη μέρα που ξυπνήσαμε κι οι δυο ζοχαδιασμένοι
νευρίαζα για λόγους όπως το ότι είχες κατεβάσει τα πατζούρια και παρακοιμηθηκαμε και περάσαμε
τη μέρα επιδιώκοντας την ελάχιστη επαφή παρόλο που αράζαμε στο ίδιο δωμάτιο γνωρίζοντας ότι
γνωρίζουμε κι οι 2 σαν λόουνερς που είμαστε την ανάγκη να θέλει κανείς το χώρο του κι έτσι δεν
ανησυχούσα όπως δεν ανησυχώ γενικότερα για το πως μπορεί να νιώθεις όπως λες και δεν είναι ότι
δεν με απασχολεί αλλά όταν δεν ξέρω τι θέλω να κάνω και δεν με χωράει ο τόπος η παρουσία σου
δεν με βοηθάει το αντίθετο θα έλεγα όταν νιώθω απελπισία δεν μπορώ να νιώσω συμπόνια  μόνο
αργότερα όταν έχω ηρεμήσει λίγο ειδικά αργότερα όταν μου είπες ότι με φοβάσαι ειδικά αργότερα
που μου θύμισες το προηγούμενο βράδυ που δεν σκέφτηκα καν την επόμενη  απορροφημένη απ'τα
νεύρα μου για το τι ζούσες εσύ μέσα σου την ίδια αποφράδα μέρα που δεν επρόκειτο να ήταν η
τελευταία και σοζ αλλά τώρα που το σκέφτομαι αμφιβάλλω για το πόσο θα μπορούσα να σε
βοηθήσω ούτως ή άλλως αν ήξερα εκείνη τη μέρα τι σκέφτεσαι και προβληματίζομαι με τη
συμπεριφορά μου και την παράξενη σχέση μας κι όμως μου βγάζει νόημα είμαστε σκληρές μαζί σου
και σου φερόμαστε σαν να σαι ο πιο σκληρόπετσος αλλά δεν είναι ότι ξεχνάμε ότι είσαι ένα μαλακό
 πλασματάκι είναι που ποτέ μας δεν είχαμε άλλη σχέση με άνθρωπο τόσο διεκδικιτικό  σαν να ναι το
 πιο αυτονόητο πράγμα του κόσμου ότι θα γίνει ότι θέλεις καθώς δεν μπορείς να χωνέψεις πως οι
άλλοι δεν βλέπουν την αλήθεια σου κι είμαστε οι πιο άβουλες θα μιλήσω για τον εαυτό μου είμαι η
πιο άβουλη κι εσύ ο πιο βουλεμένος και πρέπει εμείς οι δύο να βγάλουμε μια άκρη τώρα
δεν είναι ότι δεν βγάζει νόημα η συμπεριφορά μου οι αντοχές μου δεν είναι όπως ήτανε δεν μπορώ
να ξοδέψω πολλές μέρες στο κρεβάτι ισχυρόβουλο χταποδάκι σ'αγαπώ, αλλά φτάνει τόσο
ωραία γαμιόμαστε αλλά έχουμε και δουλειές

Δευτέρα, 22 Ιανουαρίου 2018

sunday late night wishes

όταν οι φίλοι μου με ρωτάγανε πως πήγε το ραντεβού μας
τους έλεγα δεν ξεκολλάγαμε
μου πήρε ώρες να καταφέρω να ντυθώ και να περάσω την πόρτα

τώρα μου λείπεις

τελευταία όλο πέφτω σε κουρασμένα αγόρια
που κατσιάζουν εύκολα

σκέφτομαι
δεν έχω χειρότερο απ'το να μαι προσεχτική στον ύπνο μου

θέλω
ένα ζεστό κορμάκι να χαϊδευόμαστε μέχρι να κοιμηθούμε

Πέμπτη, 18 Ιανουαρίου 2018

πόσα χρόνια είχα να δω αυτή την μυτούλα από τόσο κοντά

έπρεπε μετά να περάσουμε μια ολόκληρη μέρα μαζί
να κάνουμε reinstall την φιλία μας

Παρασκευή, 12 Ιανουαρίου 2018

ερευνητικός χρόνος

αναμασάω τους διαλόγους μας
γυρνάω στις τελευταίες νύχτες

μου λείπει η μητρική μου γλώσσα αυτή των αναρθρων κραυγών και των νιαουρισμάτων
γύρισα στην πολιτισμένη μου βάση 
εδώ διαβάζουμε, δουλεύουμε, είμαστε κυρίες

σαμποτάρω τον οργανισμό μου είμαι άρρωστη και πήγα και χτύπησα το μικρό μου δαχτηλάκι στην πόρτα τώρα κουτσαίνω δεν μπορώ να απομακρυνθώ πολύ από το τετράγωνο
με βγάζω κουτσή βόλτα να λιαστώ στον τελευταίο συνεφιασμένο ήλιο
περνάω την διάβαση αργά ένα σκυλί μου γαβγίζει
του λέω τι είναι ρε
συνεχίζει να σκαλώνει
κάθομαι στο κοντινότερο ελεύθερο παγκάκι
στέκομαι ακίνητη
δεν καπνίζω γιατί υποφέρει ο λαιμός μου
απλά στέκομαι ακίνητη και χαζεύω τον ασπρουλιάρικο ορίζοντα

είμαστε σε ένα άλλο μέρος τώρα
το καταλαβαίνουμε κυρίως ως διάφορο αυτουνού που ήμασταν 
μακριά από      τους φίλους μας

πως το κάναμε όλο αυτόν τον καιρό πριν
κλείνομαι στο δωμάτιο μου και σφίγγομαι να ζωγραφίσω πράγματα
να βρω το μυαλό μου και την φωνή μου

μία μία ανεβαίνουμε και η τελευταία
θέλω να κουνηθώ απ'την θέση μου
γιατί πιστεύω πως η στάλα θα απελπιστεί να με ξαναβρεί στη ίδια τρελή μου θέση
κλεισμένη στο δωμάτιο μου ανάμεσα σε στίβες από Α3
να κάνω αυτό που έκανα πριν κατεβούμε

αλλά εγώ αυτό κάνω στικ του δε αρτιστικ πλαν
απλά κάπως αναρωτιέμαι πως πίστευα ότι θα τα κατάφερνα
χωρίς σεξ στη ζωή μου

η καθηγήτρια μου με παραπέμπει στην tracy emin
τρελαίνομαι
βρίσκω την φωνή μου
βλέπω τον εαυτό μου την γραφή μου


και πάλι αναμασάω τους διαλόγους μας
τα σώματά μας το σεξ μας

δεν γίνεται να δείξω αυτά τα πράγματα στην τάξη
χάλασαν κι οι μαρκαδόροι μου

η ιωάννα έρχεται και φεύγει 
και ξαναέρχεται εγώ στην ίδια θέση
σκαλίζει τα χαρτιά μου βλέπει
τα σχέδια μου αναγνωρίζει σε τι αναφέρονται οι ατάκες
εγώ ντρέπομαι λέω ουπς με έπιασες
πάλι αυτός

τα νέα μου απ΄τις ώρες που έλειπες
είναι επισόδεια σε χαρτί


παίζω το μουνί μου όποτε θέλω να ξεκλάσω
σκέφτομαι κάθε καλλιτεχνης πρέπει να παίζει το μουνί του
πλέον έχω εικόνες να διαλέξω 
αλλά και πάλι δυσκολεύομαι να συγκεντρωθώ
δοκιμάζω να σκεφτώ σχήματα και γραφές
τα χω παίξει και προσπαθώ να τελείωσω
να σηκωθώ να συνεχίσω

δεν θα αντέξω πολύ χωρίς την μητρική μου γλώσσα
δεν πάω πουθενά άμα παίζω μόνη μου

ας ζωγραφίσω ξανά ότι μου λείπει
όταν ανοίγω τα τενεκεδάκια μου
είναι σαν να μαι σε πάρτυ


Παρασκευή, 29 Δεκεμβρίου 2017

το πρόβλημά μου είναι


ότι δεν ντρέπομαι απλά
υποφέρω κι από second-hand embarrassment


Τετάρτη, 27 Δεκεμβρίου 2017

just before the new year resolutions



wishlist
θέλω να κάνω στην άκρη τις τούφες που πέφτουν στο πρόσωπο σου

to do list
να θυμηθώ να μη ξανακοιμηθώ μαζί σου αφού δεν μπορώ να αντισταθώ στα χάδια σου
(το γιατί να το κάνω αυτό δεν μου ναι ακόμα ξεκάθαρο)